Niepokalanów 1995, Wyd. OO. Franciszkanów. Książka jest 3. z kolei tomem serii wydawniczej BIBLIOTEKA MARIOLOGICZNA.

Ponieważ autor zajmuje się popularyzacją teologii, więc jedyną swoją książkę ściśle naukową, dysertację doktorską, umieścił na samym końcu swoich pozycji wydawniczych. Książka ta jest trzecim z kolei tomem Biblioteki Mariologicznej, nad uzupełnianiem której czuwa od 1992 roku Wydawnictwo Ojców Franciszkanów w Niepokalanowie.

Rozprawa doktorska przyczyniła się do ukazania, w jak podobny sposób patrzą na pełnię zjednoczenia Maryi z Duchem Świętym teologowie prawosławny i katolicki, chociaż różnią się w swych poglądach na okres życia, w którym owa pełnia została osiągnięta: Bułgakow przesuwa ją aż na sam koniec życia Wniebowziętej, zaś św. Maksymilian widzi ją już w Jej niepokalanym poczęciu. U podstaw tej różnicy legło specyficzne spojrzenie prawosławnych na osobę Maryi, która miała dać swojemu Synowi naturę „skażoną”, by stał się jej Odkupicielem. Katolicy, poprzez sformułowanie dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, twierdzą coś przeciwnego: była od poczęcia wolna od skutków grzechu pierworodnego (św. Maksymilian powie więcej: obdarowana pełnią darów sprawiedliwości pierwotnej), a więc stworzona „inaczej” niż my wszyscy.

Obaj teologowie są piewcami wielkości Maryi oraz Jej orędownictwa. Według Bułgakowa Nosicielka Ducha Świętego trwa „na granicy nieba i ziemi”, przychodząc nam stale z pomocą, zaś w ujęciu św. Maksymiliana Kolbego osiągnęła już absolutną pełnię chwały dostępną najdoskonalszemu stworzeniu. W tej chwale będzie nawet przez całą wieczność naszą Orędowniczką, chciałoby się dopowiedzieć: ucząc nas swoimi oczyma patrzeć na Boga i kochać Go swoim niepokalanym sercem...

 

POWRÓT