1. Chrzest Pana Jezusa w rzece Jordan


Święty Jan polewa wodą

tych, co się do rzeki schodzą.

Woła, by się poprawili,

Boga, ludzi przeprosili.

 

I Ty, Jezu, chrzest przyjmujesz,

za nas wszystkich pokutujesz,

więc o Tobie mówi Chrzciciel,

żeś Ty Święty Odkupiciel.

 

Ojciec w niebie się raduje

i Duch Święty już zstępuje

na Ciebie, Baranku Boży,

który niebo nam otworzysz.

 

Dziecko Boże jest ochrzczone

i ma niebo zapewnione,

jeśli duszy swej nie splami

nigdy ciężkimi grzechami.

 

2. Pan Jezus czyni pierwszy cud


Na weselu śpiewy, granie

słychać w Galilejskiej Kanie.

Goście siedzą za stołami

i Jezus z Apostołami.

 

Opróżniają się kielichy,

Maryja słyszy szept cichy:

„Wina więcej już nie mamy…

Co my teraz gościom damy?"

 

Jezus, by Jej sprawić radość,

prośbie Jej uczyni zadość:

modli się nad wodą w sieni,

aby w wino ją przemienić.

 

Ty wiesz, moja Mamo z nieba,

czego mi najbardziej trzeba…

Poproś Jezusa z ufnością,

a On da Ci to z radością.

 

3. Pan Jezus uczy dobrego życia

 

Wielkie tłumy się zbiegają

i Jezusa otaczają,

wszyscy w Niego zapatrzeni,

zasłuchani i zdziwieni,

 

bo tak wielkie czyni cuda!

A gdy dotknąć się Go uda,

wtedy moc wychodzi z Niego

na uzdrowienie każdego.

 

Jezu, chcesz uzdrawiać dusze.

I ja też być zdrowy muszę!

Kocham Ciebie, ufam Tobie,

czego pragniesz, zaraz zrobię:

 

Będę dobry dla każdego -

to radość dla Serca Twego,

które bardzo mnie miłuje,

mej poprawy oczekuje.

 

 

 

   
4. Pan Jezus przemienia się na górze


Góra Tabor w pełni wiosny.

Słychać ptaków śpiew radosny.

Jezus wraz z Apostołami

rozmodleni, zasłuchani.

 

Lecz za chwilę cud się dzieje:

Jezus światłem promienieje!

Widzą Go przemienionego,

Mojżesz, Eliasz obok Niego!

 

O, jak bardzo się radują!

Tej pociechy potrzebują,

bo już wkrótce straszna męka,

śmierć Jezusa i udręka.

 

Tylu chorych i cierpiących

na swój los narzekających…

Daj im, Jezu, pocieszenie

i duchowe umocnienie.

 

 

5. Pan Jezus na Ostatniej Wieczerzy

 

Wielki Czwartek, więc wieczorem,

otoczony uczniów kołem

Jezus, myśląc o swej męce,

oto bierze chleb w swe ręce,

 

w swoje Ciało go przemienia,

wszystkim daje do jedzenia.

Wino Jego Krwią się staje

i do picia im podaje.

 

Chociaż w piątek umrzesz, Panie,

jednak z nami pozostaniesz

w tym Najświętszym Sakramencie

obecny w każdym momencie.

 

Dziecko drogie, w białym Chlebie

Jezus przychodzi do ciebie!

Okaż miłość Panu swemu,

całe serce oddaj Jemu.

 

 

 

 

POWRÓT