Łucja z Fatimy opowiedziała nam tak wiele nie tylko o samych objawieniach, lecz także o swoich kuzynach Hiacyncie i Franciszku Marto, kreśląc wyraziście ich sylwetki, że na jej wspomnieniach musi z konieczności opierać się każdy, kto chce cokolwiek powiedzieć o Błogosławionych z Fatimy. Ponieważ do pisania zabierała się kilkakrotnie w różnym czasie, należało podjąć próbę usystematyzowania jej pism w warstwie odnoszącej się do życia Hiacynty i Franciszka. Autor, biorąc na warsztat książkę Siostra Łucja mówi o Fatimie, poprzestawiał więc niektóre teksty, opuścił fragmenty nie związane z Błogosławionymi, uzyskując w ten sposób pewną ciągłość zdarzeń, dołączył do nich ostatni rozdział książki C. Bartha Hiacynta, kwiat Porugalii (również oparty na wspomnieniach Łucji, przekazanych drowi Galamba) oraz homilię Jana Pawła II z fatimskiej Mszy beatyfikacyjnej. Dysponując tak uszeregowanym materiałem, ponumerował na marginesie akapity (lub grupy akapitów treściowo spójnych), co pozwoliło mu na utworzenie dość szczegółowego indeksu zagadnień. Może właśnie ten indeks ułatwić pracę kaznodziejom i katechetom, umożliwiając wszystkim zresztą czytelnikom łatwe odnalezienie interesujących ich tematów, a nawet poszczególnych myśli czy epizodów.

W książce zawarł również autor dość obszerną (liczącą 20 stron) własną interpretację "Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej" oraz korespondującą z nią Litanię oczekujących powrotu swego Pana. Zaproponował również modlitwę słowami czterech innych litanii: do Dzieciątka Jezus, do bł. Hiacynty, do bł. Franciszka oraz łącznie do obojga Błogosławionych.

Ostatni rozdział książki, poruszający "Trzecią Tajemnicę Fatimską", zamieszczony został w dwóch innych pozycjach wydawniczych:

Tajemnica Trzeciej Tajemnicy Fatimskiej, VOX DOMINI, Katowice 2001, s. 9-32 (Litania oczekujących powrotu Pana - na s. 33-37),

Arnaud de Lassus, Sekret Matki Bożej z La Salette. O czasach ostatecznych, ANTYK, Warszawa 2000 (wznowienie 2003), s. 57-74.

 

POWRÓT